கஞ்சன்

பேருந்து நிலையத்தில் உள்நுழைந்த அந்த பேருந்து தனக்கானது  என்று நினைத்த  செல்வமணிக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது .  இதோ வந்துவிடும் , அதோ வந்துவிடும் என்று மூன்று  மணி நேரமாக ஒரு டீ காபி கூட குடிக்காமல் நின்றிருந்தான் செல்வமணி . மற்றும் ஒரு முறை அருகில் இருந்த டீ கடையின்அருகே சென்று டீ, காபியின் விலையை பார்த்தான் . ஒரு காபிக்கு இவ்வளவு விலையா என்று மனதில் நொந்து கொண்டான் . டீ கடைக்காரர் இவன் அடிக்கடி வருவதும் போவதுமாய் இருந்ததை பார்த்து , முறைக்க ஆரம்பித்தார் .  அப்படியே பார்வையை சுழற்றிய செல்வமணி அங்கு இருந்த  வாலிபர்களை பார்த்தான் , மிக சந்தோசமாக புகைத்தது கொண்டிருக்கும் அவர்களை பார்த்து எரிச்சல் வந்தது.  இன்றைய தேதியில் ஒரு சிகிரெட் அடிக்க முடிகிறதா  .  ஒரு சிகரெட்டை தனியாக வாங்க முடியாதாம் , முழு டப்பாவையும் வாங்க வேண்டுமாம்! , எங்கே போய் கொள்ளை அடிப்பது  .  முன்னொரு காலத்தில் ஒரு சிகரெட் ஒரு ரூபாய் இருந்த பொழுதே , ஒரு நாளைக்கு ஒன்று தான் அடிப்பான் . பின்னர் ஒவ்வொரு வருடத்திற்கும் இவர்கள் விலை ஏற்றி , கடைசியில் வாரத்திற்கு  ஒரு சிகரெட் குடித்து வந்த செல்வமணி அந்த பழக்கத்தை அடியோடு கைவிட்டான். பாக்கெட் நூற்றி இருபது ருபயாம் , எவன் அடிப்பான்  இந்த சிகிரெட்டை.  சரி பீடி இழுக்கலாம் என்றால் வாயெல்லாம் ஒரே நாற்றம் . சுருட்டு கேட்கவேவேண்டாம். இந்த சிகிரெட் சிந்தனைகள் மெல்ல மறைய , மதிய பசி எட்டி பார்த்தது . ஒருவழியாக முடிவெடுத்து அந்த கடைக்காரனின் மிக அருகில் சென்று மெதுவாக “அண்ணா அரைகிளாஸ் டீ கிடைக்குமா” என்றான். ஏற இறங்க பார்த்த அந்த டீக்கடைக்காரர் கோப்பையை எடுத்து அதை முழுதும் கழுவாமல் ஏனோதானோவென்று ஊற்றி தந்தான். மாட்டு மூத்திரம் கூட இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கும் போல, அதை விட கேவலமாக இருந்தது இந்த டீ. டீ தூள் போட சொன்னால் ஆட்டு புளுக்கையை போட்டு வைத்திருப்பான் போல.  கொடுக்கும் ஐந்து ரூபாய்க்கு எவ்வளவு மட்டமான பொருளைதருகிறார்கள்  என்று  அந்த  டீ கடைகாரணை மனதார திட்டிக்கொண்டு  அதை மெல்ல மெல்ல குடித்தான் செல்வமணி.   இந்நேரம் செல்வமணி எவ்வளவு கஞ்சன் என்று புரிந்து இருக்கும். பெயரில் மட்டும் தான் செல்வமணியே தவிர கையில் என்றுமே செல்வமோ , மணியோ இருந்ததில்லை. எல்லாம் குடும்ப விதி, அவனது தந்தையும் அவனை போலவே அஞ்சு பத்து பார்த்து செலவு செய்தாலும், ஒரு சொந்த வீடு கூட வாங்காமலேயே மண்டையை போட்டர். கடைசி வரை வாடகை வீடு தான் .  அந்த வாடகை வீடு இருக்கும் நாகைநல்லூர் என்ற ஊருக்கு தான்   இவன் செல்வதாக இருந்தான் . அதற்கு நேரடியாக பேருந்து இருந்தாலும் , அதில் விலை சற்று அதிகம் , உள்ளூர் பேருந்தில் சென்றால் காசு மிச்சம் . காசை சேமிக்க , சில மணி நேரங்களை இழக்க முடிவு செய்தான். வறுமையில் இருப்பவர்களுக்கு நேரம் மட்டும் தான் காசில்லாமல் கிடைக்கும் , பணம் மட்டும் கிடைக்கவே கிடைக்காது. கிடைத்தாலும் ஒட்டாது !  இவ்வளவு ஏன், இவன் வேலை பார்க்கும் ஹோட்டல் ஒரு மூன்றாம்  தர ஹோட்டல் தான். இருந்தாலும் இவன் தனது சர்வர் வேலையை சரி வர செய்து கிடைக்கும் டிப்ஸ் பணத்தை சேமித்து வைத்து வந்தான் . அதற்கும் வைத்தார்கள் வேட்டு . போன மாதம் முதல் , வந்த டிப்ஸை மொத்தமாக ஒரு ஜாடியில் போட்டு அனைவருக்கும் பங்கு போட்டு கொடுத்தார்கள். என்ன அநியாயம் பார்த்தீர்களா ! இவன் ஓடி உழைத்து , ஒருவருக்கு வேண்டிய அனைத்து உணவகளையும் சிந்தாமல் ,சிதறாமல் , முகம் சுளிக்காமல் , சிரித்த முகத்துடன் அவர்கள் உணர்வரிந்து சப்ளை செய்து அனுப்பினால் பத்து ரூபாய் கிடைக்கும் , இனி இது பொது சொத்தாம்.  சரி அப்படி சம்பாதித்த பணத்தில் என்ன செய்தான்?பாதியை , மாத சீட்டில் போட்டு வைத்திருந்தான் . சீட்டு நடத்திய  அந்த அயோக்கிய பயல் , மோடி ஐநூறு ரூபாய் செல்லாது என்று அறிவித்த மறுநாளே மஞ்சள் நோட்டீஸ் ஒட்டி விட்டு ஓடி விட்டான் ! யாரை குற்றம் சொல்வது? இது தன் விதியே என்று நம்பினான் , அன்றிலிருந்து விட்ட காசை பிடிக்க  ஆகப்பெரிய கஞ்சனாக உருவெடுத்தான். ஒருவழியாக அங்கே நின்று கொண்டிருந்த ஒரு பேருந்து கண்டக்டரிடம் சென்றான் . தனது ஊருக்கு அடுத்த உள்ளூர் பேருந்து எப்பொழுது என்ற கேட்டதும்  அவர் “இன்று முதல் பேருந்து முன்னரே கிளம்பி விட்டது தம்பி , அடுத்த பேருந்து எப்பொழுது வரும் என்று சொல்ல முடியாது  ” என்று ஒரு குண்டை தூக்கி போட்டார்.  குடித்த டீ , வயிற்று அமிலத்தில் கரைந்து மறுபடியும்  பசி வர  ஆரம்பித்திருந்தது . சாப்பிட எப்படியும் ஐம்பது  ரூவா ஆகும் , விட்டிற்கு போய்விட்டால் காசில்லாமல் சாப்பிட்டு விடலாம் என்று மணக்கண்கில் அரை மணி நேரம் தொலைதான் . பசி வயிற்றை நொண்ட, போய்தொலைக்கிறது என்று அங்கே நின்றிருந்த நேரடி பேருந்தில் ஏறினான் .. ஒரு வழியாக அந்த பேருந்து கிளம்பி அரை கிலோமீட்டர் சென்றிருக்கும் , அப்பொழுதான் அவன் எதிர் வரும் பேருந்தை பார்த்தான் , அதிர்ந்தான்!  நாகை நல்லூர் உள்ளூர் பேருந்து அவனை மதிக்காமல் , இவன் இவ்வளவு நேரம் காத்திருந்த பேருந்து நிலையம் நோக்கி  சென்றது!  அதை பிடிக்க , படாரென எழுந்து , ஒடும்…

காடும் பாம்பும்

இது ஒரு சுமாரான கிராமம். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக , அட்டகாசமான ஒரு காடாக இருந்து, இன்று சுமாரான கிராமமாக மாறிய காடு . முதலில் வந்த மனிதர்கள், காட்டின் விதிகள் அறிந்து, அதனூடே பயணித்து, அதற்கு குந்தகம் விளைவிக்காமல் வாழ்ந்து வந்தனர். அடுத்து வந்த மனிதர்கள் இவர்களை காட்டுமிராண்டி என்று அடித்து துரத்தி, தன் போக்கில் வாழ ஆரம்பித்தார்கள். அடுத்து வந்த பல ஆண்டுகளில், அந்த காடும் பொலிவை எல்லாம் இழந்து இன்று இப்படி ஒரு…

சார்பட்டா பரம்பரை –

 சார்பட்டா பரம்பரை –  இதே மண்ணில் ஆயிரம் ஆண்டுகாலமாக உழைத்து, இந்த மண்ணை கட்டமைத்த  மக்கள் முன்னேற  தான்  எத்தனை தடைகள். எத்தனை வன்மம் என்பதே இப்படத்தின் சாராம்சம். இதையே ஒரு பட்டியலின சாதி சார்ந்த ஒருவன் படித்து வெளியே வருவதர்குள் அவன் சந்திக்கும் வன்மம் , தடைகள்  என்று , ஆறு வயலின் வாசித்து ஒரு சோக கதையாக சொல்லி இருந்தால், காலா , கபாலியை போல ஒரு சாதாரண படமாக முடங்கி போகியிருக்கும். சொல்ல…

வழுக்கயா ஒரு இளநி

காலை ஆறு மணிக்கே எழும் பழக்கம் கொண்ட சுந்தரம், எழுந்ததும் தலை முடியை  சரி படுத்திகொண்டு தான் அடுத்த வேலைக்கே செல்வார். இதை படித்தவுடன் சுந்தரத்திற்கு எதோ தியாகராஜ பாகவதரை போல் இரண்டடி நீளம் கொண்ட கூந்தல் என்று நினைக்க வேண்டாம், அவருக்கு வழுக்கை. சாதாரண வழுக்கை இல்லை, U என்ற எழுத்தை திருப்பி போட்டது போல இருக்கும் வழுக்கை. முன்  தலையில் ஆரம்பிக்கும் இந்த வழுக்கை , பின் மண்டையின் பாதியில் தான் முடியும். வழுக்கை…

நூல்

ஏசி குளிரூட்டப்பட்ட அந்த அறையில் ஏழு பேர் அமர்ந்திருந்தனர், ஒரு நவ நாகரிக பெண் சரளமாக ஆங்கிலத்தில் எதையோ சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். ஆறு பேருக்கு அவள் சொல்வது புரிந்திருக்க வேண்டும், பாலுவிற்கு அவளது பெயரான, அபிநயாவை தவிர பெரிதாக ஒன்று புரியவில்லை. அவள் பேசி முடித்த உடன், மற்றவர்கள்  பேப்பரை எடுத்து எழுத துடங்கினர் , அதை பார்த்து நமது பாலுவும் ஆரம்பித்தான். பாலு இது வரை பதிமூன்று இன்டெர்வியூக்கு சென்று தோற்று பழக்கப்பட்டதால் அவற்றை பதினைந்தே நிமிடத்தில் …

கழுகார்

 அது ஒரு கழுகு, கழுத்தில் வெள்ளை அடித்தார் போல இருக்கும் மாநிற கழுகு. அதற்கு  வானமே எல்லை.. காடும் நாடும் நதியும் ஒன்றே. சாதி இல்லை என்றாலும் ஜாதி உண்டு.. அதன் சுதந்திரம் அளப்பறியாதது . பாஸ்போர்ட் போன்ற வஸ்துக்கள் இல்லாமல் கண்டங்களை கடந்து பறந்து செல்லலாம்  . பாகிஸ்தான் வழியாக தாலிபான்களின் குடியிருப்பின் அருகே டேரா போட முடியும். யாரும் போக முடியாத அந்தமான் தீவின் சந்துபொந்துகளை அளக்க முடியும். என்ன அங்கே இன்றும் வாழ்ந்து வரும் காட்டுவாசிகளிடம் சிக்காமல் இருக்க வேண்டும். சிக்கினால் வறுவல் தான் ..  இன்றும் ஆதி மனிதனாகவே இருக்கும் அந்த மடையர்களுக்கு நடமாடும் எதை கண்டாலும்உணவே .. அந்த கழுகின் மூதாதையர்களின் கூற்றின்படி , மனிதர்கள் ஒன்று கழுகைஉண்பார்கள் இல்லை பயப்படுவார்கள் .  ஆசிய கண்டத்தில்  , சற்று வடக்கே சென்றால்சப்பை மூக்கு மக்களின் உணவாகவும் வாய்ப்பு உள்ளது . சரி சற்று தெற்கே பாரத கண்டத்திற்கு பறந்தால் அங்கே இருக்கும் சில கூமுட்டைகள் , கழுகை பார்த்து கன்னத்தில் போட்டுக்கொள்ளும் பழக்கம் கொண்டவர்கள் . .. மேலிருந்து அவர்களை பார்ககும்போது சிரிப்பு வரும்.. ஆதி மனிதன் தான் , தனக்கு எது புரியவில்லை என்றாலும், அதற்கு பயந்து, அதை வழிபட ஆரம்பித்தான் என்றால் , இத்தனை ஆயிரம்ஆண்டுகள் கடந்தும் இதை செய்யும் மனிதர்களை என்ன சொல்வது ? அதிலும் மின்னல் , இடி போன்றவற்றை  கிரேக்க மக்கள் கடவுள் ஆக்கினால் , ஆசிய கண்டத்தில் பசு மாடும் , யானையும் கடவுளாம் . எருமை மாடு என்ன பாவம் செய்தது.. இதில் யானைகளை பிச்சை எடுக்க வைத்து இவர்கள் படுத்தும் பாடு கொடுமையானது. இதை விட மேலாக ஒரு பசுமாட்டை வைத்து இவர்கள் செய்யும் கூத்து , இவ்வுலகில் யாரும் செய்ய துணியாதது .  ஒரு உயிரினத்தின் ஆக முக்கியாமான பணிகள் இரண்டு . ஒன்று உணவு உண்பது , மற்றொன்றுஅதை வெளியேற்றுவது  . ஆனால் இந்த பாரத தேசத்தில்  ஒரு மாட்டினாள் நிம்மதியாக சிறுநீர் கழிக்க கூட முடியவில்லை , சொம்பை தூக்கிக்கொண்டு துரத்துகிறார்கள். மிருகமாகவே இருந்தாலும் ஒரு எல்லை வேண்டாமா..  நல்ல வேளை கழுகு மூத்திரத்தில் ஒன்றும் இல்லை, அல்லது இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை .. கண்டுபிடித்தால் என் நிலைமை கஷ்டம்.   

சொட்டைக்கு வந்த சோதனை

அந்த பழுத்த அரசியல்வாதிக்கு அன்று பிறந்தநாள் . அரசியல்வாதி என்றால் எதோ பெரும் கட்சியின் தலைவர் என்று யோசிக்க வேண்டாம் , இவர் அளவில் இவர் ஓரு மாவட்டத்தின் ராஜா . ஏழு கிலோமீட்டர் சுற்றளவு கொண்ட அந்த மாவட்டத்தின் நாற்பத்தி நாலு சதவிகித மக்களின் பிரதிநிதி. அதுவும் போன தேர்தலில்  மண்ணை கவ்வ வைத்து விட்டார்கள் .. இந்த முறை ஜெயித்ததால் இவர் மந்திரி ..  சரி விசயத்திற்கு வருவோம் , பிறந்தநாள் அதுவுமாக தலைவர்…

காலம்

 காலம் விநோதமானது , நாம் எதிர்பார்க்கும் நேரங்களில் மெதுவாகவும், எதிர்பாராத நேரங்களில் இன்னும் மெதுவாகவும் செல்லும். காலம் அல்லது  நேரம் என்பது நாம் இருக்கும் புவியை சார்ந்தது .. பூமியில் ஒரு நாள் என்பது எங்கயோ கண் கானா கிரக தேசத்தில் ஒரு நிமிடமாகவும் , அதற்கு வடக்கே இருக்கும் மற்றொரு கிரகத்தில் ஒரு வருடமாகவும் இருக்க வாய்ப்பு உள்ளது.. ஒரு கால சக்கிரம் கண்டு புடித்து அரை மணி நேரத்தை அரை நொடியாக மாற்றினால் எப்படி…

கடைசி தொண்டன்

நாளை காலையே கட்சி ஆபிசுக்கு சென்று விட்டால், எப்படியும் காலை டிபனை தேர்த்தி விடலாம் என்று சோமு கணக்கு போட்டுக்கொண்டே மீதி இருக்கும் குவாட்டரை அடித்து முடித்து பாயில் சாய்ந்தான். நாள் முழுவதும், மண்வெட்டியில் தூர் வாரும் வேலை , அந்த அயற்சியில் , உடனே  தூங்கினான். சோமு ஏழு மணிக்கே எழுந்து ஆபிஸை நோக்கி நடந்தான்   , அவன் எதிர்பார்த்தது போலவே காலையில் இட்லி போட்டார்கள்,  அடித்தது லாபம். ஏற இறங்க பார்த்து, பிச்சைகாரனுக்கு  சிற்றுண்டி போடுவதை…

Quarter

அது ஒரு வெள்ளி இரவு, நாலு தூறல் போட்டு வானம் ஹே என்று பொய்த்து விட , மே மாதத்தின் வெக்கை இரவிலும் ஒரு காட்டு காட்டியது  . நண்பர்கள் வருவதற்கு முன்னரே ஒரு குவாட்டரை முடித்து அடுத்த குவாட்டரை எடுத்தான் அசோக் . முதல் குவாட்டருக்கே அரை பாக்கெட் சிகிரெட்டை ஊதி தள்ளி , அந்த ரூமையே ஒரு புகை மண்டலமாக  மாற்றி வைத்திருந்தான். சரக்கில் சுடு தண்ணீர் கலந்து அடித்தால் உடம்புக்கு நல்லது என…